www.tessalieffering.nl
PAPIER EN KARTON ALS DRAGER EN (VER)BEELDEND ELEMENT TEGELIJKERTIJD.
Een nieuwe serie wand-sculpturen begint te ontstaan, gemaakt met recyclebare electronica verpakkingen, gevonden papier en karton en onderdelen van eerder gemaakte tekeningen.
Met deze nieuwe serie wil ik de suggestie wekken van een ondergronds wereldje en onderzoek daarin het verstopte, de wortels, dat wat niet zichtbaar is maar altijd al aanwezig was, verborgen gehouden, mytisch. Door de structuren van de recyclebare geperste papieren verpakkingen en het feit dat er ooit iets in heeft gezeten zie je holletjes ontstaan, grotjes, verstopplekjes. Deze verkleinwoorden bewust gebruikt vanwege het formaat en om intiemiteit van het geheel te versterken. Beschermend, geborgenheid.
Vóór deze ondergrondse papierwereld had ik twee eerde periodes waarin ik werkte met papier als drager en beeldelement, de witte serie “VROUW SCHENKT WIT” en de zwarte serie “HIC-ET-NUNC”. De ene serie gebouwd rondom de openheid, het in te vullen, het nieuwe: het witte. De andere serie gebouwd rondom de keerzijde, de schaduwwereld, het duistere: het zwarte.
VROUW SCHENKT WIT: In mijn witte tekeningen werkperiode zorgt wit papier zelf, als materiaal, voor een heel eigen verhaal naast de inhoudelijke betekenis van de tekening. Het zijn ingelijste kleine witte theaterdecors opgebouwd met papier en karton en om de constructie overeind te houden gebruikmakend van nietjes of witte acrylverf. Af en toe subtiel bewerkt met potlood. Een wit decor waarbij door de ontstane ruimtelijkheid ook de schaduwen meespelen. Al naar gelang de stand van de belichting van het werk krijgt de tekeningen een ander uiterlijk. Subtiel met fijne pen en inkt getekende "acteurs", die als onderdeel van origine komen uit gravures van rond 1500-1700, gecombineerd met een dramatische, poëtische, ruimtelijke wereld van wit papier en de schaduwen die zijn ontstaan door het ruimtelijke effect. De titels komen uit een breed spectrum van muziek uit de jaren 60-70. Teksten die de open blik van toen weerspiegelt. Wit overheerste in deze serie. Openheid overheerste? En die schaduwen dan? De keerzijde?
HI-ET-NUNC: De zwarte serie. Inlijsten is er niet meer bij. Het zijn kleine zwarte, vaak hoekige wandsculpturen zonder vooraf vastgelegde vorm, inlijsten IS niet meer belangrijk is. Grenzeloos. De getekende "acteurs" zijn gebleven, de titels komen uit de onderwereld. Japanse sprookjeswerelden, duistere symboliek. Zwart op zwart, het duister omarmd de inhoud. Wat gebeurd er als de schaduw zelf schaduwen werpt? Als de keerzijde opstaat en ruimte opeist?