Papier als materieel beeldelementl en drager tegelijkertijd.

 

In mijn werk zorgt (wit) papier zelf, als materiaal, voor een

heel eigen verhaal naast de inhoudelijke betekenis van de

tekening. Het zijn kleine witte theaterdecors opgebouwd uit

papier en soms wat potlood en witte acryl. Een wit decor

waarbij door de ruimtelijkheid ook de schaduwen meespelen.

Al naar gelang de stand van het licht krijgt de tekening een

ander uiterlijk.

 

Subtiel met fijne pen en inkt getekende “acteurs”, die van

origine  als een onderdeel komen uit gravures van rond

1500-1700, gecombineerd met een soms dramatische, vaak

poetische, ruimtelijke wereld van wit papier en de schaduwen

die zijn onstaan door het ruimtelijke effect. Wit overheerst,

openheid overheerst dus? En die schaduwen dan? De keerzijde?

 

Bij mijn nu nog witte tekeningen is inlijsten geen vanzelfsprekendheid

meer. Op dit moment, begin 2016, sta ik op het punt om een nieuwe

serie werken te gaan maken die waarschijnlijk zelfs verder de ruimte

in gaan. Wandobjecten van papier? Een donkere serie deze keer.

Donker van onderwerp en materiaal. De keerzijde gaat overheersen?